Τρίτη, 18 Ιανουαρίου 2011



Περπάτησα πάρα πολυ μα
τα φτερά μου τα 'χω χάσει

μα εσύ που δεν πατάς στη γη
καν'την ψυχή μου να πετάξει
μ'ένα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι
ένα αεράκι να μας πάρει
φωτιά κι αέρας να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας.

Ειν'η καρδιά μου μια αυλή
σ'ένα κελί που όλο μικραίνει

μα εσύ που έχεις το κλειδί
έλα και πες μου το γιατί
σε κάποια θάλασσα που ο ήλιος τη ζεσταίνει
το όνειρό μου ξαποσταίνει

νερό κι αρμύρα να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας.

Έχω έναν κόμπο στο λαιμό
και μια θηλιά που όλο στενεύει
έλα και κάνε μουσική την τρέλα
που με διαφεντεύει
κι αν είναι οι νότες και οι λέξεις
αφελείς τραγούδησε τες να χαρείς

μ'ένα τραγούδι να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας



Νομίζω δεν επιδέχεται σχολιασμού.... Καλό βράδυ...

Δεν υπάρχουν σχόλια: